برای یک بار هم شده تمرینای زبان رو دارم با لذت انجام می دم. بدون فکر به اینکه " کی تموم میشه اخه؟" این حسی بود که خیلی وقت بود نداشتم. لذت از انجام دادن خود ِ اون کار نه فکر به تموم شدنش... آدم نیاز داره در مورد کارهایی که انجام می ده این حس رو داشته باشه!

---

پ.ن: سراغ حوض فیروزه نرفتم هنوز و حس می کنم دیگه خیلی نسبت بهش بیخیالم! در صورتی که اوضاعش خیلی خرابه و آینده ش نامشخص.. اما خیلی آرومم :) و بیخیال!