کاش یه انجمنی بود به اسم انجمن آدمهای تنها! اینطوری بود که وارد یه سالن میشدی. همه هم ماسک دارن! یعنی اصلا تو کسی که داره حرف می زنه رو نمی بینی. که دقیقا چه شکلیه... و ماسکه هم طوری بود که صدا رو هم تغییر می داد و مثلا بم تر می کرد. حالا این آدمهای تنها می نشستن و با هم درد و دل می کردن بدون اینکه همدیگه رو سرزنش کنن! نوبتی حرف می زدن و چیزی که آزارشون می ده رو می گفتن. بدون اینکه بترسن که شاید سرزنش بشن یا بعده ها براشون دردسری باشه!!!

اونوقت چقدر دنیا قابل تحمل تر بود :)