حدود ۷.۸ سال پیش درگیر ماجرایی بودم. متأسفانه عادت کرده بودم وقتی زورم به چیزی نمی رسه به خودم آسیب بزنم. حالا به هر طریقِ ممکن. با هر چیزی که دم دستم بود. که اگر هم نبود. با مشت به سرم می کوبیدم. به یک طرفِ سرم! بعد از شدت درد یادم می رفت سر چی عصبی بودم. خیلی دستم سنگینه و شما اون ضربه رو اینطور تصور کن که یه مرد ِ گنده محکم به سرم بکوبه...

اون روزا حدود چندماه متوالی این داستان تکرار شد و چند ماه متوالی خودمو زدم! یه روز صبح بیدار شدم و دیدم که درست نمی بینم! از پنجره بیرون رو نگاه کردم ساختمون های اطراف رو نمی دیدم. چندبار پلک زدم و دیدم! و خیال کردم یه مسئله ی عادیه... تا چند روز پیش از جلوی چشم پزشکی رد می شدم و گفتم جهنم و ضرر! برم یه معاینه کنم! و بله دوستان... دقیقا همون طرفی که ضربه می زدم، دچار آستیگمات شده! که یکی از دلایل میتونه به خاطر ضربه باشه. اونم فقط یه چشمم :)

خلاصه نوشتم عبرتی باشه برای سایرین. نعمتِ سلامتی رو که خدا داده با دست خودمون لااقل نابودش نکنیم. :)