وسط اتاق ایستاده بودم و بلند بلند برای حضار خیالی شعر می خوندم...بغض می کردم، می خندیدم... نمایشی بود دیدنی..اما هیچ تماشاگری نداشت...با خودم گفتم کتاب ببرم و برای لااقل یه تماشاچی! شعر بخونم... اما پشیمون شدم! هر چی کتاب زیر بغلم بود رو به کتابخونه برگردوندم!