من عاشق فیلم هایی هستم که از روی واقعیت ساخته شده..
این فیلم پر از دیالوگ های ناب و به یادماندنی...
یه جا مامان ِ زَک بهش میگه:
ما هیچ کدوممون نمی دونیم فردا زنده ایم یا نه.. فقط .. فقط فرض می کنیم که زنده ایم!
این خیلی وحشتناکه که می دونی کی قراره بمیری ولی می تونه یه فرصت هم باشه ... می تونی کارهایی که تمام مردم وقتشونو براشون تلف میکنن! نکنی!!! مثلا دیگه مدرسه نری اگر حس ِ خوبی بهت نمیده.. اون کاری رو بکن که دوست داری!
...
بعد رفتم در مورد شخصیت اصلی هی فیلم توی یوتبوب دیدم. توی اینستاگرام شخصیت های فیلم رو توی واقعیت دیدم... یعنی تا چند روز مثل دِلِر توی مغزم راه می رفت!!!!!
شاید زندگی ِ زَک کوتاه بود ولی!
درست زندگی کرد!
کاری که ما باید یاد بگیریم...
و روی پوستر فیلم هست...

"برای فردا صبر نکن! امروز زندگی کن"